آموزش ساده هوش مصنوعی مولد و ساخت دنیای بازی با هوش مصنوعی با بهزاد حسین عباسی

هوش مصنوعی مولد در مراقبت از سالمندان یعنی استفاده از ابزارهایی که متن، صدا و تصویر تازه تولید میکنند تا زندگی روزمره سالمندان آسانتر، امنتر و شادتر شود. این ابزارها جای فرزند، پرستار و پزشک را نمیگیرند، اما میتوانند همصحبت، یادآور، راهنما و دستیار روزمره سالمند باشند. طبق پیشبینی سازمان ملل، شمار افراد بالای شصت و پنج سال تا سال ۲۰۵۰ به حدود یک و شش دهم میلیارد نفر میرسد و همین رشد، مراقبت از سالمندان را به یکی از مهمترین کاربردهای هوش مصنوعی تبدیل کرده است. در این مقاله میبینید هوش مصنوعی مولد دقیقاً چه کارهایی برای سالمندان میکند، چطور از آن در خانه استفاده کنید و مرزهای آن کجاست.

هوش مصنوعی مولد مدلی است که از روی دادههای فراوان یاد گرفته است متن، صدا و تصویر تازه بسازد. وقتی چنین مدلی در قالب یک چتبات یا دستیار صوتی در دسترس سالمند قرار میگیرد، سه کار اصلی انجام میدهد. اول اینکه گفتوگو میکند و به پرسشها پاسخ میدهد. دوم اینکه یادآوری میکند؛ زمان دارو، نوبت پزشک و کارهای روزانه را بهموقع گوشزد میکند. سوم اینکه کارهای نوشتاری و سازماندهی را ساده میکند؛ برای نمونه پیام به فرزندان مینویسد، فهرست خرید میسازد و دستور غذای مناسب میدهد. همه این کارها با زبان ساده و با صدا هم انجام میشوند و سالمند لازم نیست حتماً تایپ بلد باشد یا با صفحه لمسی راحت باشد.
کاربرد نخست، همصحبتی و کاهش تنهایی است. سازمان جهانی بهداشت در گزارشهای خود میگوید تنهایی و انزوای اجتماعی در میان سالمندان شایع است و بر سلامت جسم و روان اثر میگذارد. یک چتبات صبور میتواند هر ساعت از شبانهروز با سالمند گفتوگو کند، خاطرات او را بشنود، داستان بخواند و پرسشهایش را پاسخ دهد. این گفتوگو جای دیدار خانواده را نمیگیرد، اما فاصله میان دیدارها را پر میکند و حس تنها ماندن را کمتر میکند. بسیاری از سالمندان از این همصحبت دیجیتال برای مرور خاطرات زندگی و بازگویی قصههای قدیمی استفاده میکنند و همین کار، به حافظه و روحیه آنان کمک میکند.
کاربرد دوم، یادآوری دارو و نوبتهای پزشکی است. فراموش کردن دارو یکی از رایجترین مشکلهای سالمندان است. دستیار هوش مصنوعی میتواند فهرست داروها را نگه دارد، در ساعت مشخص با صدا یادآوری کند و حتی درباره تداخل احتمالی داروها هشدار عمومی بدهد. البته تصمیم نهایی درباره دارو همیشه با پزشک است و هوش مصنوعی فقط یادآور و اطلاعرسان است.
کاربرد سوم، کمک به ارتباط با خانواده است. سالمندان زیادی با پیامرسانها و تماس تصویری راحت نیستند. هوش مصنوعی مولد میتواند پیام آنان را به زبان ساده و لحن محترمانه بنویسد، پیامهای دریافتی را خلاصه کند و تماس تصویری را با یک دستور صوتی برقرار کند. این کار باعث میشود سالمند بیشتر با فرزندان و نوهها در تماس باشد. درباره «مراقبت از کودک با هوش مصنوعی» هم پیشتر نوشتهام و نکته مشترک هر دو موضوع همین است: فناوری وقتی ارزش دارد که پیوند خانواده را بیشتر کند، نه کمتر.
کاربرد چهارم، ایمنی در خانه است. بلندگوهای هوشمند و ساعتهای مجهز به تشخیص سقوط، مانند ساعت هوشمند اپل، میتوانند افتادن سالمند را تشخیص دهند و به نزدیکان خبر بدهند. دستیار صوتی هم میتواند در شرایط اضطراری با یک جمله ساده کمک بخواهد. ترکیب هوش مصنوعی مولد با این ابزارها یعنی سالمند در خانه تنها نیست؛ یک گوش شنوا و یک دست یاریرسان همیشه در دسترس اوست.
کاربرد پنجم، سرگرمی و یادگیری در سن بالا است. هوش مصنوعی مولد میتواند برای سالمند شعر بخواند، جدول و بازی فکری بسازد، زبان تازه آموزش دهد و درباره هر موضوعی که او دوست دارد، به زبان ساده توضیح دهد. یادگیری در سن بالا حافظه را فعال نگه میدارد و پژوهشها نشان میدهند فعالیت ذهنی منظم با کاهش سرعت افت شناختی همراه است.
قدم اول، یک ابزار ساده انتخاب کنید. یک بلندگوی هوشمند یا یک گوشی با دستیار صوتی برای بیشتر سالمندان کافی است و نیازی به خرید ابزار گران نیست. قدم دوم، دستگاه را با صدای بلند و زبان فارسی تنظیم کنید و چند دستور ساده مانند «ساعت چند است» و «یادآوری دارو» را با هم تمرین کنید. قدم سوم، یادآوریها را بنویسید؛ داروها، نوبت پزشک و کارهای روزانه را یکی یکی وارد کنید. قدم چهارم، تماسهای خانوادگی را راه بیندازید تا سالمند با یک جمله ساده با فرزندان تماس بگیرد. قدم پنجم، هفتهای یک بار کنار او بنشینید، پرسشهایش را بشنوید و تنظیمات را با هم درست کنید. صبر در این مسیر مهمترین نکته است؛ سالمند باید حس کند این ابزار برای او ساخته شده است، نه اینکه او مجبور است خودش را با آن وفق دهد.
هوش مصنوعی مولد گاهی اطلاعات نادرست تولید میکند و به این خطا توهم مدل میگویند. پس هر پاسخ پزشکی، دارویی و حقوقی را باید با پزشک یا متخصص بررسی کرد و هرگز نباید بر پایه پاسخ چتبات دارو عوض شود. درباره «کاربردهای پزشکی هوش مصنوعی» پیشتر مفصل نوشتهام و همان هشدار آنجا هم صادق است. نکته دوم حریم خصوصی است؛ گفتوگوها و اطلاعات سلامت سالمند را در ابزارهایی وارد کنید که به آنها اعتماد دارید و رمز و اطلاعات بانکی را هرگز با چتبات در میان نگذارید. نکته سوم، وابستگی بیش از حد است؛ هوش مصنوعی همصحبت خوبی است، اما دیدار واقعی، تماس انسانی و مراقبت خانوادگی را جایگزین نمیکند. بهترین نتیجه وقتی به دست میآید که فناوری در کنار مراقبت انسانی باشد، نه به جای آن.
هوش مصنوعی مولد در مراقبت از سالمندان یعنی همصحبتی صبور، یادآوری دقیق دارو و نوبتها، پل ارتباطی ساده با خانواده، نگهبان ایمنی در خانه و همراه یادگیری و سرگرمی. با یک ابزار ساده و پنج قدم مشخص میتوانید از همین امروز این همراه را کنار پدر و مادر یا پدربزرگ و مادربزرگ خود بگذارید. فقط سه مرز را فراموش نکنید؛ پاسخهای پزشکی را با پزشک بررسی کنید، حریم خصوصی را حفظ کنید و دیدار انسانی را با هیچ ابزاری عوض نکنید. فناوری وقتی به درد سالمندان میخورد که زندگیشان را آسانتر و دلگرمتر کند.
بهزاد حسین عباسی، بنیانگذار اپراتوری هوش مصنوعی و اپراتوری ابرهوش
مراقبت از کودک یکی از شیرینترین و در عین حال پرمسئولیتترین کارهای زندگی است. والدین هر روز با پرسشهای تازهای روبهرو میشوند: امروز چه قصهای برای کودک بگویم، چه غذایی برای او بپزم، چطور به سوالهای پیدرپی او پاسخ دهم و چطور یک فعالیت آموزشی سرگرمکننده طراحی کنم. هوش مصنوعی مولد میتواند در همه این کارها یک دستیار صبور و همیشه در دسترس باشد، به شرط آنکه درست و با نظارت والدین به کار گرفته شود.
هوش مصنوعی مولد نوعی از هوش مصنوعی است که میتواند متن، تصویر، صدا و موسیقی تازه تولید کند. در مراقبت از کودک، این توانایی به معنای ساختن قصهای تازه با نام خود کودک، طراحی یک بازی آموزشی متناسب با سن او، نوشتن یک برنامه غذایی هفتگی یا پاسخ دادن به سوالهای کودکانه به زبانی ساده است. والدین بهجای جستوجوی ساعتها در اینترنت، میتوانند خواسته خود را دقیق بنویسند و در چند ثانیه یک پیشنویس آماده بگیرند. البته خروجی هوش مصنوعی یک پیشنویس است، نه تصمیم نهایی؛ بررسی و انتخاب نهایی همیشه با والدین است.
نخستین کاربرد، قصهگویی است. میتوان از هوش مصنوعی خواست قصهای کوتاه بسازد که قهرمان آن خود کودک باشد و یک پیام اخلاقی ساده مثل صداقت یا کمک به دیگران داشته باشد. این قصه را میتوان هر شب با یک موضوع تازه تکرار کرد تا کودک با اشتیاق منتظر قصه شب باشد.
دومین کاربرد، پاسخ به سوالهای کودک است. کودکان مدام میپرسند چرا آسمان آبی است یا باران از کجا میآید. هوش مصنوعی میتواند این پاسخها را به زبانی ساده و متناسب با سن کودک بنویسد تا والدین بتوانند آن را با لحن خودشان برای کودک بازگو کنند.
سومین کاربرد، طراحی فعالیت آموزشی است. برای نمونه، میتوان خواست یک بازی ساده برای یادگیری اعداد، رنگها یا کلمات انگلیسی طراحی شود که فقط با وسایل خانه انجام شود. این فعالیتها یادگیری را به بازی تبدیل میکنند و کودک بدون احساس خستگی یاد میگیرد.
چهارمین کاربرد، برنامهریزی غذا و روتین روزانه است. هوش مصنوعی میتواند با توجه به سن کودک و مواد غذایی موجود در خانه، یک برنامه غذایی هفتگی پیشنهاد دهد یا یک جدول ساده برای خواب، بازی و مطالعه تنظیم کند. این برنامهها باید با نظر پزشک کودک یا منابع معتبر سلامت تطبیق داده شوند.
پنجمین کاربرد، ساختن لالایی و شعر کودکانه است. یک شعر کوتاه با نام کودک و موضوع مورد علاقه او میتواند به یک خاطره شیرین خانوادگی تبدیل شود. برخی ابزارهای هوش مصنوعی حتی میتوانند این متن را به صدا تبدیل کنند.
مرحله اول، مشخص کردن دقیق نیاز است. بهجای درخواست کلی، سن کودک، موضوع و هدف را بنویسید؛ برای نمونه، یک قصه کوتاه برای کودک پنج ساله درباره مهربانی با حیوانات.
مرحله دوم، گرفتن پیشنویس از هوش مصنوعی است. خروجی را کامل بخوانید و به سادگی زبان، مناسب بودن محتوا برای سن کودک و نبود اطلاعات نادرست توجه کنید.
مرحله سوم، شخصیسازی است. نام کودک، علاقههای او و اتفاقهای روزمره خانواده را به متن اضافه کنید تا خروجی خشک و عمومی نباشد.
مرحله چهارم، استفاده همراه با کودک است. قصه را خودتان برای کودک بخوانید و فعالیت را کنار او انجام دهید؛ هوش مصنوعی جای حضور والدین را نمیگیرد.
مرحله پنجم، ثبت و تکرار است. قصهها و فعالیتهای خوب را نگه دارید و هفته بعد با موضوعی تازه تکرار کنید تا یک مجموعه شخصی از محتوای کودک ساخته شود.
مهمترین مرز، حریم خصوصی کودک است. هرگز نام کامل، عکس، صدا یا اطلاعات شخصی کودک را در ابزارهای هوش مصنوعی وارد نکنید. ابزارهای عمومی برای آموزش مدل به کار میروند و اطلاعات واردشده ممکن است ذخیره شود.
مرز دوم، اعتماد کورکورانه به خروجی است. هوش مصنوعی گاهی اطلاعات نادرست تولید میکند؛ پس هر توصیه سلامتی، غذایی یا آموزشی را پیش از اجرا با منابع معتبر یا پزشک کودک بررسی کنید.
مرز سوم، سپردن کامل کودک به صفحه نمایش است. هوش مصنوعی ابزار کمک به والدین است، نه جایگزین بازی واقعی، گفتوگو و توجه انسانی. زمانی که کودک با هوش مصنوعی کار میکند، بهتر است یک بزرگسال کنار او باشد.
خطای رایج دیگر، استفاده از محتوای نامتناسب با سن است. همیشه پیش از نشان دادن خروجی به کودک، خودتان آن را بخوانید و مطمئن شوید زبان و موضوع آن برای سن او مناسب است.
هوش مصنوعی مولد وقتی با نظارت و حضور والدین به کار رود، میتواند مراقبت از کودک را آسانتر، خلاقانهتر و لذتبخشتر کند. از همین امروز با یک قصه کوتاه شروع کنید و ببینید کودک شما چطور به آن واکنش نشان میدهد.
بهزاد حسین عباسی، بنیانگذار اپراتوری هوش مصنوعی و اپراتوری ابرهوش
برنامهریزی عروسی معمولا با فهرستی بلند از کارها شروع میشود. انتخاب تالار، تعیین بودجه، نوشتن فهرست مهمانها، انتخاب موسیقی، طراحی کارت دعوت و هماهنگی دهها جزئیات کوچک، همه در چند ماه فشرده میشوند. هوش مصنوعی مولد میتواند این مسیر شلوغ را مرتبتر و آرامتر کند. کافی است نیاز و سلیقه خود را به زبان ساده برای مدل بنویسید تا برنامه زمانی، فهرست کارها و ایدههایی متناسب با بودجه شما تحویل بگیرید.
مدلهای مولد متن و تصویر با خواندن حجم زیادی از متنها و نمونههای عمومی آموزش دیدهاند و میتوانند اطلاعات پراکنده درباره مراسم عروسی را به شکل یک پاسخ مرتب و قابل فهم ارائه کنند. وقتی بودجه، تعداد مهمانها، فصل برگزاری و سبک مورد علاقه خود را مشخص میکنید، مدل میتواند یک برنامه زمانی ماهبهماه بنویسد و بگوید هر کار را چه زمانی باید انجام دهید.
برای نمونه، اگر مراسم شما در فصل بهار برگزار میشود، مدل میتواند زمان مناسب برای رزرو تالار، سفارش گل و هماهنگی عکاس را یادآوری کند. اگر بودجه محدودی دارید، میتواند پیشنهاد دهد کدام هزینهها را میتوان کم کرد و کدام بخشها ارزش هزینه بیشتر را دارند. مدل تصویر هم میتواند پیشنمایش چیدمان میز، رنگبندی سالن و طرح کارت دعوت را بسازد تا پیش از سفارش نهایی، سلیقه خود را ببینید و تصمیم بگیرید.
قدم اول، نوشتن نیازها است. بودجه کلی، تعداد تقریبی مهمانها، شهر و فصل برگزاری، سبک مراسم و کارهایی که خودتان میخواهید انجام دهید را در یک پیام بنویسید. هرچه این جزئیات دقیقتر باشد، پاسخ مدل کاربردیتر میشود.
قدم دوم، گرفتن برنامه زمانی است. از مدل بخواهید بر اساس تاریخ مراسم، یک برنامه ماهبهماه بنویسد. برای مثال، چند ماه پیش از مراسم باید تالار رزرو شود، چه زمانی کارت دعوت آماده شود و هفته آخر چه کارهایی باقی میماند. این برنامه را میتوانید در تقویم خود وارد کنید و هر هفته پیشرفت کارها را بررسی کنید.
قدم سوم، مدیریت بودجه است. از مدل بخواهید بودجه کلی را میان بخشهای مراسم تقسیم کند. تالار و غذا معمولا بزرگترین بخش هزینه است و پس از آن عکاسی، لباس، گلآرایی و موسیقی قرار میگیرند. سپس از مدل بخواهید برای هر بخش، سه گزینه ارزانتر و سه گزینه با کیفیت بالاتر پیشنهاد دهد تا بتوانید آگاهانه انتخاب کنید.
قدم چهارم، آمادهسازی متنها و فهرستها است. نوشتن متن کارت دعوت، سخنرانی کوتاه، پیام تشکر از مهمانها و فهرست آهنگهای مراسم، کارهایی هستند که مدل میتواند پیشنویس آنها را بنویسد. شما لحن و جزئیات شخصی را اضافه میکنید و متن نهایی را با سلیقه خودتان بازنویسی میکنید. مدل همچنین میتواند فهرست مهمانها را مرتب کند و برای چیدمان صندلیها پیشنهاد دهد.
قدم پنجم، بررسی نهایی پیش از مراسم است. یک هفته پیش از عروسی، از مدل بخواهید یک چکلیست نهایی بنویسد. تماس با تالار، تأیید تعداد نهایی مهمانها، تحویل لباس، هماهنگی با عکاس و آماده کردن مدارک لازم از جمله مواردی است که در این فهرست میآید. این چکلیست کمک میکند هیچ کار مهمی در شلوغی روزهای آخر فراموش نشود.
کیفیت پاسخ مدل به کیفیت پرسش شما بستگی دارد. به جای پرسش کلی «چطور عروسی بگیرم»، پرسشهای دقیق بپرسید. برای نمونه، بپرسید با بودجه مشخص و صد مهمان در یک شهر مشخص، چه برنامهای برای مراسم عصرگاهی مناسبتر است. یا بپرسید تفاوت هزینه برگزاری مراسم در تالار و باغ در فصل بهار چقدر است. پرسشهای مقایسهای، پاسخهای مقایسهای میگیرند.
همچنین میتوانید از مدل بخواهید ایدههای تازه برای مراسم بدهد. برای نمونه، بپرسید برای یک مراسم صمیمی با پنجاه مهمان، چه ایدههایی برای پذیرایی و سرگرمی وجود دارد. یا بپرسید متن کارت دعوت رسمی و متن کارت دعوت صمیمی چه تفاوتی دارند. مدل میتواند چند نمونه بنویسد و شما بهترین را انتخاب کنید.
هوش مصنوعی مولد گاهی اطلاعات قدیمی یا نادرست ارائه میدهد. قیمت تالار، غذا و خدمات عروسی در شهرهای مختلف متفاوت است و به سرعت تغییر میکند. مدل ممکن است قیمت روز را نداند. بنابراین هر عددی که مدل درباره قیمت و هزینه میگوید را با تالار، فروشنده یا ارائهدهنده خدمات بررسی کنید.
مدل همچنین سلیقه شخصی شما و خانواده شما را نمیشناسد. پیشنهادهای مدل، نقطه شروع خوبی هستند، اما تصمیم نهایی درباره سبک مراسم، موسیقی و چیدمان با خودتان است. مدل نمیتواند به جای شما با تالار قرارداد ببندد یا کیفیت واقعی یک خدماتدهنده را تضمین کند. پیش از پرداخت، نمونه کارها را ببینید، نظر مشتریان پیشین را بپرسید و قرارداد را با دقت بخوانید.
با همین روش ساده، میتوانید برنامهریزی عروسی را از یک کار پراسترس و پراکنده به یک فرایند قدمبهقدم و روشن تبدیل کنید. نیاز خود را بنویسید، برنامه زمانی بگیرید، بودجه را تقسیم کنید، متنها را آماده کنید و در پایان، چکلیست نهایی را بررسی کنید. هوش مصنوعی مولد در هر پنج قدم کنار شماست.
بهزاد حسین عباسی، بنیانگذار اپراتوری هوش مصنوعی و اپراتوری ابرهوش
خرید خودرو یکی از بزرگترین تصمیمهای مالی زندگی است و معمولا با ساعتها جستوجو در سایتهای آگهی، مقایسه جدولهای فنی و پرسوجو از فروشندهها همراه میشود. هوش مصنوعی مولد میتواند این مسیر را کوتاهتر و شفافتر کند. کافی است نیاز خود را به زبان ساده برای مدل بنویسید تا فهرستی از گزینههای مناسب، مقایسهای روشن و فهرستی از پرسشهای مهم برای بازدید خودرو تحویل بگیرید.
مدلهای مولد متن، تصویر و صدا با خواندن حجم زیادی از متنهای عمومی آموزش دیدهاند و میتوانند اطلاعات پراکنده درباره خودروها را به شکل یک پاسخ مرتب و قابل فهم ارائه کنند. وقتی بودجه، کاربرد روزانه و اولویتهای خود را مشخص میکنید، مدل میتواند چند خودروی همرده را کنار هم بگذارد و تفاوت آنها را در مصرف سوخت، فضای داخلی، هزینه نگهداری و امکانات ایمنی توضیح دهد. این کار جایگزین کارشناسی فنی نیست، اما نقطه شروع خوبی برای تصمیمگیری است.
برای نمونه، اگر هر روز مسافت زیادی در شهر رانندگی میکنید، مدل میتواند خودروهایی با مصرف سوخت پایینتر و فرمانپذیری بهتر در ترافیک را پیشنهاد دهد. اگر خانواده پرجمعیت دارید، فضای صندوق عقب و ردیف دوم صندلیها اهمیت بیشتری پیدا میکند. مدل با دانستن این جزئیات، پیشنهادهای عمومی را به پیشنهادهایی متناسب با زندگی شما تبدیل میکند.
قدم اول، نوشتن نیازها است. بودجه دقیق، میزان رانندگی ماهانه، تعداد سرنشینان، نوع جادههایی که بیشتر میروید و اینکه خودروی نو میخواهید یا کارکرده را در یک پیام بنویسید. هرچه این جزئیات دقیقتر باشد، پاسخ مدل کاربردیتر میشود.
قدم دوم، گرفتن فهرست کوتاه است. از مدل بخواهید سه تا پنج خودرو را که در بودجه شما میگنجند معرفی کند و برای هر کدام سه مزیت و سه محدودیت بنویسد. این فهرست کوتاه، دامنه جستوجوی شما را از دهها مدل به چند گزینه مشخص محدود میکند.
قدم سوم، مقایسه جدولوار است. از مدل بخواهید گزینهها را در یک جدول مقایسه کند. مصرف سوخت، حجم موتور، ظرفیت صندوق عقب، امتیاز ایمنی و هزینه تقریبی نگهداری سالانه، ستونهای خوبی برای این جدول هستند. سپس اعداد جدول را با کاتالوگ رسمی سازنده یا سایتهای معتبر بررسی خودرو تطبیق دهید.
قدم چهارم، آمادهسازی برای بازدید است. از مدل بخواهید فهرستی از پرسشها و نکات بازرسی برای خودروی کارکرده بنویسد. وضعیت ترمزها، سلامت گیربکس، سابقه تصادف، کارکرد واقعی و سلامت لاستیکها از جمله مواردی است که باید پیش از خرید بررسی شود. این فهرست را هنگام بازدید همراه خود ببرید.
قدم پنجم، بررسی هزینههای پنهان است. قیمت خرید فقط بخشی از ماجراست. از مدل بخواهید هزینه بیمه، مالیات سالانه، سرویس دورهای و قیمت قطعات مصرفی هر گزینه را برآورد کند. گاهی خودرویی با قیمت پایینتر، هزینه نگهداری بالاتری دارد و در مجموع گرانتر تمام میشود.
کیفیت پاسخ مدل به کیفیت پرسش شما بستگی دارد. به جای پرسش کلی «بهترین خودرو چیست»، پرسشهای دقیق بپرسید. برای نمونه، بپرسید کدام خودرو برای خانواده پنج نفره با بودجه مشخص و رانندگی روزانه در شهر مناسبتر است. یا بپرسید تفاوت هزینه نگهداری دو مدل مشخص در پنج سال آینده چقدر است. پرسشهای مقایسهای، پاسخهای مقایسهای میگیرند.
همچنین میتوانید از مدل بخواهید متن آگهی فروش را تحلیل کند. اگر فروشنده در آگهی نوشته است خودرو بدون رنگ است، از مدل بپرسید چه نشانههایی در عکسها یا در بازدید حضوری میتواند این ادعا را تأیید یا رد کند. مدل میتواند راهنمای بازرسی بنویسد، اما قضاوت نهایی با کارشناس فنی است.
هوش مصنوعی مولد گاهی اطلاعات قدیمی یا نادرست ارائه میدهد. قیمت خودرو در بازار ایران به سرعت تغییر میکند و مدل ممکن است قیمت روز را نداند. بنابراین هر عددی که مدل درباره قیمت، مصرف سوخت یا مشخصات فنی میگوید را با منبع رسمی یا سایت معتبر بررسی کنید.
مدل همچنین وضعیت واقعی یک خودروی کارکرده خاص را نمیداند. هیچ مدلی نمیتواند از روی عکس، سلامت موتور یا گیربکس یک خودروی مشخص را تضمین کند. برای خودروی کارکرده، بازدید کارشناس فنی پیش از پرداخت، ضروری است. هوش مصنوعی مولد در این مسیر یک مشاور خوب برای جمعآوری اطلاعات و مرتب کردن تصمیم است، نه جایگزین کارشناسی و نه جایگزین تجربه رانندگی و بازدید حضوری.
با همین روش ساده، میتوانید انتخاب خودرو را از یک جستوجوی پراکنده و خستهکننده به یک فرایند قدمبهقدم و روشن تبدیل کنید. نیاز خود را بنویسید، فهرست کوتاه بگیرید، مقایسه کنید، برای بازدید آماده شوید و هزینههای پنهان را بسنجید. هوش مصنوعی مولد در هر پنج قدم کنار شماست.
بهزاد حسین عباسی، بنیانگذار اپراتوری هوش مصنوعی و اپراتوری ابرهوش
انتخاب هدیه برای خیلی از ما یکی از سختترین کارهای روزمره است. میخواهیم هدیهای بدهیم که هم به درد بخورد، هم نشان بدهد که به گیرنده فکر کردهایم، اما گاهی نه ایدهای داریم و نه وقت کافی برای گشتن در فروشگاهها. اینجاست که هوش مصنوعی مولد میتواند کمک کند. یک مدل زبانی یا یک دستیار خرید هوشمند میتواند بر اساس چند جمله ساده درباره گیرنده، فهرستی از پیشنهادها بسازد، پیام تبریک بنویسد و حتی در برنامهریزی بودجه کمک کند. در این مطلب با زبان ساده میفهمیم این کار چطور انجام میشود و چطور از آن درست استفاده کنیم.
مدلهای زبانی مانند چتجیپیتی، کلاد و جمینای با خواندن حجم زیادی از متن درباره محصولات، سلیقهها و مناسبتها آموزش دیدهاند. وقتی به آنها میگویید هدیه برای چه کسی، به چه مناسبتی و با چه بودجهای میخواهید، آنها الگوهای رایج را کنار هم میگذارند و چند گزینه پیشنهاد میدهند. دستیارهای خرید فروشگاههای بزرگ هم همین کار را میکنند؛ برای نمونه آمازون در سال ۲۰۲۴ دستیار خرید خود به نام روفوس را معرفی کرد که به پرسشهای خریداران درباره محصولات پاسخ میدهد و پیشنهاد میدهد. فرق اصلی این ابزارها با جستوجوی معمولی این است که بهجای فهرستی از لینکها، پاسخی متناسب با شرایط شما میسازند و میتوانید با ادامه گفتوگو، پیشنهادها را دقیقتر کنید.
کیفیت پیشنهاد مستقیم به کیفیت اطلاعاتی بستگی دارد که میدهید. بهجای اینکه فقط بنویسید برای مادرم هدیه میخواهم، چند نکته کوتاه اضافه کنید. نخست، رابطه و سن گیرنده را بگویید؛ هدیه برای یک دوست صمیمی با هدیه برای یک همکار فرق دارد. دوم، علاقهها و سرگرمیهای او را بنویسید؛ برای نمونه اگر اهل کتاب، آشپزی یا ورزش است، مدل میتواند پیشنهادها را همانجا متمرکز کند. سوم، مناسبت را مشخص کنید؛ تولد، سالگرد ازدواج، فارغالتحصیلی یا تشکر، هرکدام فضای متفاوتی دارد. چهارم، بودجه را شفاف بگویید؛ با گفتن سقف قیمت، پیشنهادها واقعیتر میشوند. پنجم، اگر چیزی را نمیخواهد یا قبلاً دارد، آن را هم بنویسید تا گزینه تکراری نگیرید. هرچه این پنج نکته کاملتر باشد، پیشنهادها کمتر کلی و بیشتر به درد بخور میشوند.
کمک هوش مصنوعی مولد فقط به گفتن اسم چند محصول محدود نمیشود. یک کاربرد خوب، نوشتن پیام تبریک روی کارت هدیه است؛ مدل میتواند بر اساس لحن شما، یک پیام کوتاه و صمیمی بنویسد که بعد خودتان آن را ویرایش کنید. کاربرد دیگر، مقایسه گزینههاست؛ میتوانید سه گزینه را به مدل بدهید و بخواهید مزایا و معایب هرکدام را برای همان گیرنده توضیح بدهد. کاربرد سوم، ایده برای بستهبندی و ارائه هدیه است؛ مدل میتواند پیشنهاد بدهد که هدیه را چطور بستهبندی کنید یا همراه آن چه چیز کوچکی بگذارید تا کاملتر شود. کاربرد چهارم، برنامهریزی خرید برای چند نفر است؛ برای نمونه اگر برای پنج نفر با بودجه مشخص هدیه میخرید، مدل میتواند فهرست و تقسیم بودجه را پیشنهاد بدهد. این کاربردها، هدیه دادن را از یک کار پراسترس به یک برنامه ساده تبدیل میکنند.
اگر میخواهید امروز این روش را امتحان کنید، این پنج قدم را دنبال کنید. نخست، گیرنده و مناسبت و بودجه را در سه خط بنویسید. دوم، از یک مدل زبانی بخواهید ده پیشنهاد متنوع بدهد و برای هرکدام یک جمله توضیح بنویسد که چرا مناسب است. سوم، از میان ده گزینه، سه گزینه را انتخاب کنید و از مدل بخواهید مزایا و معایب آنها را مقایسه کند. چهارم، پیش از خرید، قیمت و موجودی گزینه نهایی را در فروشگاه واقعی بررسی کنید؛ چون اطلاعات مدل ممکن است بهروز نباشد. پنجم، پیام تبریک را با مدل بنویسید و پیش از نوشتن روی کارت، خودتان آن را بخوانید و به لحن خودتان اصلاح کنید. همین چرخه کوتاه معمولاً به هدیهای میرسد که هم کاربردی است و هم شخصی.
استفاده از هوش مصنوعی مولد در انتخاب هدیه محدودیتهایی دارد که بهتر است بدانید. نخست، اطلاعات قیمت و موجودی مدلها همیشه بهروز نیست؛ ممکن است محصولی را پیشنهاد بدهند که دیگر در فروشگاه نیست یا قیمتش عوض شده است، پس همیشه پیش از خرید بررسی کنید. دوم، سلیقه شخصی را نمیتوان کامل به مدل سپرد؛ مدلی که گیرنده را نمیشناسد، پیشنهادهای کلی میدهد و انتخاب نهایی باید با شناخت خود شما باشد. سوم، اطلاعات خصوصی را در گفتوگو ننویسید؛ نیازی نیست نام کامل، نشانی یا جزئیات مالی گیرنده را به مدل بدهید. چهارم، از پیشنهادهای گرانقیمت یا تبلیغاتی که مدل میدهد کورکورانه پیروی نکنید و بودجه خود را از پیش مشخص کنید. بهترین روش، ترکیبی است: هوش مصنوعی فهرست اولیه و ایده میسازد و انسان با شناخت و سلیقه خود، انتخاب نهایی را انجام میدهد.
انتخاب هدیه با هوش مصنوعی مولد، جای توجه انسانی را نمیگیرد؛ آن را سریعتر و آسانتر میکند. کسی که امروز این ابزارها را یاد میگیرد، دیگر برای هر مناسبت ساعتها در فروشگاهها نمیگردد و هدیهای میدهد که واقعاً به گیرنده میخورد.
بهزاد حسین عباسی، بنیانگذار اپراتوری هوش مصنوعی و اپراتوری ابرهوش
هر صبح جلوی کمد لباس، همان سؤال قدیمی تکرار میشود: امروز چه بپوشم و این لباس با آن کفش هماهنگ است یا نه. امروز هوش مصنوعی مولد جواب این سؤال را سادهتر کرده است؛ مدلی که میتواند با یک عکس از لباسهای شما و یک جمله، چند ترکیب استایل نشان بدهد، لباس را پیش از خرید روی بدن شما امتحان کند و حتی طرح یک لباس تازه را از روی ایده ذهنی شما بکشد. در این مطلب میفهمیم هوش مصنوعی مولد در مد و استایل چه میکند، از کجا شروع کنیم و کجا هنوز به سلیقه انسان نیاز داریم.
هوش مصنوعی مولد در مد و استایل سه کار اصلی انجام میدهد: نخست، پیشنهاد ترکیب لباس از روی کمد واقعی شما، دوم، پرو مجازی لباس پیش از خرید، و سوم، طراحی و تصویرسازی ایدههای تازه. برای کار نخست، برنامههایی مانند ورینگ، کمد دیجیتال شما را میسازند؛ عکس لباسهایتان را بارگذاری میکنید و مدل از روی رنگ، فصل، موقعیت و لباسهایی که پیشتر پوشیدهاید، ترکیبهای تازه پیشنهاد میدهد. این یعنی لباسهای قدیمی کمد دوباره به چرخه استفاده برمیگردند و خرید تازه، کمتر لازم میشود.
کار دوم، پرو مجازی است. گوگل در رویداد آیاو مه ۲۰۲۳، پرو مجازی لباس در جستوجو را معرفی کرد که با مدلهای انتشار مولد، لباس را روی بدن مدلهایی با اندام و رنگ پوست گوناگون نشان میداد. در مه ۲۰۲۵ گوگل این قابلیت را گسترش داد و کاربران توانستند عکس خودشان را بارگذاری کنند و لباس را روی بدن خودشان ببینند. فروشگاههای اینترنتی هم از همین فناوری استفاده میکنند تا مشتری پیش از خرید، اندازه و فرم لباس را بهتر حدس بزند و تعداد مرجوعیها کمتر شود.
کار سوم، طراحی است. مدلهای تولید تصویر مانند میدجرنی، دالای و فایرفلای ادوبی از روی توصیف متنی، تصویر لباس میسازند. طراح میتواند بنویسد پیراهن تابستانی با آستین کوتاه و رنگ آبی آسمانی، و در چند ثانیه چند طرح متفاوت ببیند تا به ایده نهایی نزدیک شود. برندهای بزرگ هم وارد این کار شدهاند؛ منگو در ژوئیه ۲۰۲۴ برای یک مجموعه از تصاویر ساختهشده با هوش مصنوعی در تبلیغات استفاده کرد، و اچاندام در مارس ۲۰۲۵ اعلام کرد که با رضایت مدلها، همتای دیجیتال سی مدل خود را میسازد.
مد و استایل چند ویژگی دارد که آن را برای کار با هوش مصنوعی مولد مناسب میکند. نخست، مد ذاتاً تصویری است؛ نتیجه کار در استایل را باید دید، و مدلهای تصویرساز امروز دقیقاً در همین کار خوب هستند. دوم، هزینه آزمون و خطا در مد بالاست؛ خرید لباسی که بعداً معلوم میشود به بقیه لباسهای شما نمیخورد، هم پول میخواهد و هم جا در کمد، اما در پرو مجازی و ترکیبهای پیشنهادی میتوانید پیش از خرید، دهها ترکیب را بدون هیچ هزینهای امتحان کنید. سوم، سلیقه در مد شخصی است؛ هوش مصنوعی میتواند از روی چند عکس که دوست دارید، سبک شما را بشناسد و پیشنهادهای بعدی را در همان سبک بدهد.
نمونههای واقعی این کار هم در دسترس همه است. پینترست سالهاست جستوجوی تصویری دارد که با عکس یک لباس، نمونههای مشابه را پیدا میکند. استیچ فیکس، سرویس استایل شخصی، با داده و مدلهای یادگیری ماشین، لباس متناسب با سلیقه و اندازه مشتری پیشنهاد میدهد. زالاندو هم از هوش مصنوعی برای پیشنهاد اندازه مناسب استفاده میکند.
اگر امروز میخواهید شروع کنید، این مسیر ساده را دنبال کنید. نخست، کمد خود را بشناسید. پیش از اینکه از هوش مصنوعی بخواهید ترکیب پیشنهاد بدهد، عکس لباسهای اصلی خود را در نور روز بگیرید؛ پیراهنها، شلوارها، کفشها و کیفها را جداگانه عکس بگیرید و در یک برنامه کمد دیجیتال بارگذاری کنید. عکس تیره یا شلوغ، نتیجه خوبی نمیدهد.
قدم دوم، انتخاب سبک است. پیش از هر چیز، سه یا چهار عکس از استایلهایی که دوست دارید، در گوشیتان نگه دارید و به کلمات مشترک آنها دقت کنید؛ رنگهای خنثی، پارچه طبیعی، خطوط ساده، یا رنگهای شاد. همین کلمات، توصیف شما برای هوش مصنوعی میشود و نتیجه را به سلیقهتان نزدیک میکند.
قدم سوم، ساختن چند ترکیب متفاوت است. یک لباس اصلی، برای نمونه یک کت، را انتخاب کنید و از مدل بخواهید با همان لباس، سه ترکیب بسازد؛ رسمی برای محل کار، راحت برای روزمره، و شیک برای مهمانی. ترکیبها را کنار هم بگذارید و بهترین را انتخاب کنید.
قدم چهارم، پرو مجازی پیش از خرید است. اگر لباسی را آنلاین دیدهاید، پیش از خرید از ابزار پرو مجازی فروشگاه یا جستوجوی گوگل استفاده کنید و همان لباس را روی بدن خودتان ببینید. جدول اندازه فروشگاه را هم با اندازه واقعی بدن خودتان مقایسه کنید؛ تصویر ساختهشده، اندازه دقیق نمیداند و تصمیم نهایی خرید با شماست.
قدم پنجم، اجرای تدریجی است. استایل خود را یکباره عوض نکنید؛ اول یک ترکیب تازه از لباسهایی که حالا دارید بسازید و یک روز با آن بیرون بروید. اگر حس خوبی داشتید، سراغ قدم بعدی بروید و فقط همان چیزی را بخرید که جای خالی مشخصی در کمد شما پر میکند.
هوش مصنوعی مولد در مد و استایل محدودیتهای واقعی دارد. نخست، تصویر ساختهشده واقعیت بدن نمیداند؛ مدل ممکن است لباسی نشان بدهد که کشش پارچه یا برش آن در واقعیت فرق میکند، یا رنگی که در نور واقعی متفاوت است. پس پیش از خرید، جنس پارچه و نظرهای خریداران را هم بخوانید.
دوم، عکس بدن خود را فقط در سرویسهای معتبر بارگذاری کنید و پیش از آن، سیاست حریم خصوصی آن سرویس را بخوانید. سوم، اگر طرحی را که هوش مصنوعی ساخته، برای فروش اجرا میکنید، بگویید ایده اولیه با هوش مصنوعی ساخته شده است و آن را بهجای طرح اختصاصی خودتان جا نزنید. چهارم، مد و استایل، سلیقه و هویت شخصی است؛ هوش مصنوعی ترکیب پیشنهاد میدهد، اما اینکه چه لباسی حس شما را خوب میکند، فقط شما میدانید.
ساختن استایل با هوش مصنوعی مولد، جای سلیقه انسان را نمیگیرد؛ آن را در دسترستر میکند. یک کمد کوچک با چند ترکیب خوب، میتواند هم زیباتر شود و هم به زندگی روزمره شما نزدیکتر باشد.
بهزاد حسین عباسی، بنیانگذار اپراتوری هوش مصنوعی و اپراتوری ابرهوش
تغییر دکوراسیون خانه همیشه با یک سؤال سخت شروع میشد: این مبل با آن پرده هماهنگ است یا نه، و اگر وسایل را جابهجا کنیم، نتیجه چه میشود. تا چند سال پیش جواب این سؤالها فقط با تجربه طراح داخلی یا با آزمون و خطای پرهزینه به دست میآمد. امروز هوش مصنوعی مولد این مسیر را کوتاه کرده است؛ مدلی که میتواند با یک عکس از اتاق شما و یک جمله، دهها ایده چیدمان، رنگ و نور نشان بدهد. در این مطلب با زبان ساده میفهمیم هوش مصنوعی مولد در دکوراسیون و طراحی داخلی دقیقاً چه میکند، از کجا شروع کنیم و کجا هنوز به چشم و سلیقه انسان نیاز داریم.
هوش مصنوعی مولد در طراحی داخلی سه کار اصلی انجام میدهد: نخست، بازطراحی اتاق از روی عکس، دوم، ساختن تصویر از ایدههای ذهنی شما، و سوم، پیشنهاد رنگ و چیدمان متناسب با فضای واقعی خانه. برای کار نخست کافی است از اتاق خود عکس بگیرید و آن را در ابزاری مانند رومجیپیتی یا اینتریور ایآی بارگذاری کنید و سبک دلخواه را انتخاب کنید؛ برای نمونه، مدرن، مینیمال، کلاسیک یا بوهمی. مدل در چند ثانیه همان اتاق را با همان پنجره و در و ابعاد، اما با چیدمان و رنگ تازه نشان میدهد و شما میتوانید پیش از خریدن حتی یک وسیله، نتیجه را ببینید.
کار دوم، ساختن تصویر از ایده است. مدلهای تولید تصویر مانند میدجرنی، دالای و فایرفلای ادوبی از روی توصیف متنی تصویر میسازند. میتوانید بنویسید «اتاق نشیمن کوچک با دیوار سبز ملایم، مبل خاکستری روشن و نور طبیعی زیاد» و در چند ثانیه چند تصویر متفاوت ببینید تا سبک مورد علاقهتان را پیدا کنید.
کار سوم، پیشنهاد عملی است؛ برخی ابزارها مانند پلنر فایودی و هوماستایلر به شما اجازه میدهند نقشه اتاق را با اندازه واقعی بکشید و مبل و میز را در آن جابهجا کنید تا بفهمید آیا فضای رفتوآمد کافی میماند یا نه.
دکوراسیون چند ویژگی دارد که آن را برای کار با هوش مصنوعی مولد مناسب میکند. نخست، دکوراسیون ذاتاً تصویری است؛ نتیجه کار در دکوراسیون را باید دید، و مدلهای تصویرساز امروز دقیقاً در همین کار خوب هستند. دوم، هزینه آزمون و خطا در دکوراسیون واقعی بالاست؛ رنگ کردن یک دیوار یا خریدن یک مبل، هم پول میخواهد و هم زمان، اما در تصویر ساختهشده با هوش مصنوعی میتوانید در یک عصر دهها ترکیب رنگ و چیدمان را بدون هیچ هزینهای امتحان کنید. سوم، سلیقه در دکوراسیون شخصی است؛ هوش مصنوعی میتواند از روی چند عکس که شما دوست دارید، سبک مورد علاقهتان را بشناسد و پیشنهادهای بعدی را در همان سبک بدهد.
نمونههای واقعی این کار هم در دسترس همه است. ایکیا ابزار کرتیو را معرفی کرد که با دوربین گوشی، اتاق شما را اسکن میکند و مبلمان ایکیا را در همان فضای واقعی نشان میدهد تا پیش از خرید، اندازه و رنگ مبل را در خانه خودتان ببینید. ابزارهایی مانند رومجیپیتی و اینتریور ایآی هم به میلیونها کاربر کمک کردهاند اتاقهایشان را پیش از هر هزینهای، بهشکل مجازی بازطراحی کنند.
اگر امروز میخواهید شروع کنید، این مسیر ساده را دنبال کنید. نخست، از اتاق خود در نور روز عکس بگیرید. عکس باید از گوشه اتاق گرفته شود تا دو دیوار و کف همزمان دیده شوند؛ عکس تیره یا نزدیک، نتیجه خوبی نمیدهد. پیش از عکس، وسایل اضافه را کنار بگذارید تا مدل، فضای واقعی اتاق را ببیند.
قدم دوم، انتخاب سبک است. پیش از اینکه از هوش مصنوعی بخواهید اتاق را بازطراحی کند، سه یا چهار عکس از اتاقهایی که دوست دارید، در گوشیتان نگه دارید و به کلمات مشترک آنها دقت کنید؛ رنگهای روشن، چوب طبیعی، نور زیاد، یا خطوط ساده. همین کلمات، توصیف شما برای هوش مصنوعی میشود و نتیجه را به سلیقهتان نزدیک میکند.
قدم سوم، ساختن چند نسخه متفاوت است. یک عکس از اتاق را در ابزار بازطراحی بارگذاری کنید و همان اتاق را در سه سبک مختلف بسازید؛ برای نمونه، یک نسخه مینیمال با رنگهای خنثی، یک نسخه گرم با چوب و رنگهای خاکی، و یک نسخه مدرن با رنگ تیره و نور مخفی. نسخهها را کنار هم بگذارید و ببینید کدامیک در فضای شما بهتر مینشیند؛ گاهی رنگی که در فروشگاه زیباست، در نور کم اتاق شما تیره و خستهکننده میشود.
قدم چهارم، بررسی اندازه و بودجه است. تصویری که هوش مصنوعی میسازد، اندازه واقعی نمیداند؛ پس پیش از خرید، ابعاد مبل، میز و فرش را با متر اندازه بگیرید و در نقشه ساده اتاق بنویسید. بودجه را هم از اول مشخص کنید و فقط همان وسایلی را بخرید که در تصویر نهایی دیده میشوند؛ هوش مصنوعی ایده میدهد، اما تصمیم خرید با شماست.
قدم پنجم، اجرای تدریجی است. دکوراسیون را یکباره عوض نکنید؛ اول ارزانترین تغییر را انجام بدهید، برای نمونه رنگ یک دیوار یا تعویض پرده، و چند روز با آن زندگی کنید. اگر حس خوبی داشتید، سراغ قدم بعدی بروید.
هوش مصنوعی مولد در دکوراسیون محدودیتهای واقعی دارد. نخست، تصویر ساختهشده واقعیت فیزیکی نمیداند؛ مدل ممکن است مبلی بکشد که در واقعیت از در اتاق رد نمیشود، پنجرهای نشان بدهد که وجود ندارد، یا نور را طوری بکشد که در خانه شما ممکن نیست. پس هر تصویر را با اندازه واقعی اتاق مقایسه کنید و پیش از خرید، ابعاد را دوباره چک کنید.
دوم، رنگ در صفحه نمایش با رنگ واقعی فرق میکند؛ رنگی که روی گوشی میبینید، روی دیوار ممکن است روشنتر یا تیرهتر شود، پس پیش از رنگ کردن کل دیوار، یک نمونه کوچک روی همان دیوار امتحان کنید.
سوم، کپی از سبک دیگران است؛ اگر تصویری را که هوش مصنوعی ساخته، برای مشتری اجرا میکنید، بگویید ایده اولیه با هوش مصنوعی ساخته شده است و آن را بهجای طرح اختصاصی خودتان جا نزنید.
ساختن دکوراسیون با هوش مصنوعی مولد، جای سلیقه و تجربه انسان را نمیگیرد؛ آن را در دسترستر میکند. یک اتاق کوچک با چند ایده خوب، میتواند هم زیباتر شود و هم به زندگی روزمره شما نزدیکتر باشد.
بهزاد حسین عباسی، بنیانگذار اپراتوری هوش مصنوعی و اپراتوری ابرهوش
کتاب کودک همیشه ترکیبی از دو هنر بوده است: قصهای ساده و دلنشین، و تصویری که کودک را به دنیای قصه میبرد. تا چند سال پیش ساخت چنین کتابی به نویسنده، تصویرگر و ناشر نیاز داشت و ماهها طول میکشید. امروز هوش مصنوعی مولد این مسیر را کوتاه کرده است؛ مدلی که میتواند با یک جمله، قصهای متناسب با سن کودک بنویسد و برای هر صفحهاش تصویر بسازد. در این مطلب با زبان ساده میفهمیم هوش مصنوعی مولد در ساخت کتاب کودک دقیقاً چه میکند، از کجا شروع کنیم و کجا هنوز به چشم و سلیقه انسان نیاز داریم.
هوش مصنوعی مولد در ساخت کتاب کودک دو کار اصلی انجام میدهد: نخست نوشتن قصه، و دوم ساختن تصویر. مدلهای زبانی مانند چتجیپیتی و کلود میتوانند با یک درخواست کوتاه، قصهای با شخصیت، ماجرا و پایان روشن بنویسند. کافی است سن کودک، موضوع قصه و پیام آن را بگویید؛ برای نمونه، قصهای برای کودک پنجساله درباره یک روباه کوچک که یاد میگیرد وسایلش را با دوستانش قسمت کند. مدل جملات کوتاه مینویسد، کلمات دشوار را کنار میگذارد و اگر بخواهید، قصه را به صفحههای کوتاه تقسیم میکند تا هر صفحه یک صحنه داشته باشد.
کار دوم، ساختن تصویر است. مدلهای تولید تصویر مانند میدجرنی، دالای ۳ و فایرفلای ادوبی از روی توصیف متنی، تصویر میسازند. برای کتاب کودک میتوانید سبک تصویر را هم مشخص کنید: آبرنگ ملایم، نقاشی مدادشمعی، یا تصویر کارتونی رنگی. نکته مهم این است که متن و تصویر باید با هم هماهنگ باشند؛ تصویر هر صفحه باید همان صحنهای را نشان دهد که قصه در آن صفحه تعریف میکند. به همین دلیل بهتر است اول قصه کامل نوشته شود و بعد برای هر صفحه، تصویر جداگانه ساخته شود.
کتاب کودک چند ویژگی دارد که آن را برای کار با هوش مصنوعی مولد مناسب میکند. نخست، قصه کودک کوتاه است؛ کتابهای تصویری کودکان معمولاً حدود سی و دو صفحه دارند و متن هر صفحه فقط چند جمله است، پس نوشتن و بازبینی آن کار دشواری نیست. دوم، زبان کودک ساده و تکرارشونده است؛ مدل زبانی در نوشتن جملات کوتاه و ریتمدار خوب عمل میکند و تکرار کلمات کلیدی را بهخوبی مدیریت میکند. سوم، تصویر در کتاب کودک به اندازه متن مهم است و مدلهای تصویرساز امروز میتوانند در چند دقیقه دهها تصویر در سبکهای گوناگون بسازند؛ کاری که با روش سنتی ساعتها طول میکشید.
نخستین نمونههای این کار هم زود دیده شد. در ژانویه ۲۰۲۳، امار رشی کتاب کودک «آلیس و جرقه» را با کمک چتجیپیتی و میدجرنی ساخت و در آمازون منتشر کرد. این کتاب بحثهای زیادی درباره کیفیت، اصالت و آینده تصویرگری به راه انداخت، اما یک چیز را ثابت کرد: ساخت یک کتاب کودک کامل با هوش مصنوعی مولد دیگر ایدهای دور از دسترس نیست و هر پدر و مادری میتواند برای فرزندش قصهای ویژه بسازد.
اگر امروز میخواهید شروع کنید، این مسیر ساده را دنبال کنید. نخست، شخصیت اصلی و پیام قصه را مشخص کنید. شخصیت را با چند ویژگی روشن تعریف کنید؛ برای نمونه، «سارا، دختر هفتسالهای با موهای مجعد و کفشهای قرمز که از تاریکی میترسد». این توصیف ثابت، بعداً در همه تصویرها تکرار میشود تا شخصیت در همه صفحهها شبیه خودش بماند.
قدم دوم، نوشتن قصه است. از مدل زبانی بخواهید قصه را در چند صحنه کوتاه بنویسد و سن کودک را بگویید تا زبان قصه مناسب باشد. بعد قصه را خودتان بخوانید و جاهایی را که ریتم ندارد یا پیامش روشن نیست، اصلاح کنید. هوش مصنوعی پیشنویس میدهد، اما نویسنده نهایی شمایید.
قدم سوم، ساختن تصویر هر صحنه است. برای هر صفحه یک توصیف جداگانه بنویسید و در همه آنها همان توصیف ثابت شخصیت را تکرار کنید. سبک تصویر را هم در همه توصیفها یکی نگه دارید تا کتاب یکدست به نظر برسد. از هر صحنه چند تصویر بسازید و بهترین را انتخاب کنید.
قدم چهارم، کنار هم گذاشتن متن و تصویر است. ابزارهایی مانند کنوا قالبهای آماده کتاب کودک دارند و میتوانید متن هر صفحه را زیر تصویر همان صفحه بگذارید. اندازه فونت را بزرگ بگیرید و فضای خالی کافی دور متن بگذارید تا کودک راحت بخواند.
قدم پنجم، خواندن کتاب با کودک است. کتاب را با صدای بلند برای کودک بخوانید و واکنش او را ببینید؛ اگر جایی حوصلهاش سر رفت یا سؤالی پرسید، همانجا را نشانه بگذارید و در نسخه بعدی اصلاح کنید. بهترین داور کتاب کودک، خود کودک است.
هوش مصنوعی مولد در ساخت کتاب کودک محدودیتهای واقعی دارد. نخست، ثبات شخصیت است؛ مدلهای تصویرساز گاهی چهره یا لباس شخصیت را از یک صفحه به صفحه دیگر تغییر میدهند و ممکن است در یک تصویر دست یا انگشت اضافه بکشند. پس هر تصویر را پیش از چاپ یا انتشار، با دقت نگاه کنید. دوم، محتوای مناسب سن است؛ مدل گاهی کلمه یا موقعیتی میسازد که برای کودک خردسال مناسب نیست، پس متن را کامل بخوانید و اگر لازم شد، خودتان بازنویسی کنید.
سوم، کپیرایت و اصالت است. سبک یک تصویرگر زنده و مشخص را در توصیف تصویر ننویسید و تصویرهای ساختهشده را بهجای کار یک تصویرگر واقعی جا نزنید. اگر کتاب را برای فروش منتشر میکنید، قوانین پلتفرم فروش را درباره آثار ساختهشده با هوش مصنوعی بخوانید. چهارم، هوش مصنوعی احساس کودک را نمیفهمد؛ قصهای که برای کودک شما نوشته میشود باید تجربهها، ترسها و شادیهای واقعی او را در نظر بگیرد، و این را فقط شما میدانید.
ساختن کتاب کودک با هوش مصنوعی مولد، جای قصهگویی پدر و مادر را نمیگیرد؛ آن را سادهتر و در دسترستر میکند. یک قصه کوتاه برای فرزندتان، با تصویری که خودش انتخاب کرده، میتواند بهترین هدیه باشد و شروع خوبی برای یادگیری کار با هوش مصنوعی مولد.
بهزاد حسین عباسی، بنیانگذار اپراتوری هوش مصنوعی و اپراتوری ابرهوش
تا چند سال پیش، ویرایش حرفهای عکس کاری تخصصی بود: لایهها، ماسکها، منحنی نور و ساعتها کار با نرمافزارهای پیچیده. امروز هوش مصنوعی مولد این کار را برای همه ساده کرده است؛ مدلی که میتواند با یک جمله، شیء اضافه را از عکس حذف کند، عکس قدیمی را نو کند یا نور و رنگ را بهصورت خودکار اصلاح کند. در این مطلب با زبان ساده میفهمیم هوش مصنوعی مولد در عکاسی دقیقاً چه میکند، معروفترین ابزارهایش کداماند و اگر تازهکار هستید، از کجا شروع کنید.
هوش مصنوعی مولد در عکاسی دو کار اصلی انجام میدهد: نخست، فهمیدن محتوای عکس و دوم، ساختن پیکسلهای تازه. وقتی روی یک عکس، ناحیهای را انتخاب میکنید و مینویسید «این سیم برق را حذف کن»، مدل اول تشخیص میدهد که در آن ناحیه چه چیزی هست، بعد آن را پاک میکند و جای خالی را با پسزمینهای منطبق با بقیه عکس پر میکند. به این کار پرکردن مولد میگویند و نتیجه آن در بیشتر عکسهای معمولی، آنقدر طبیعی است که چشم، تغییری نمیبیند.
کاربرد دوم، بهبود کیفیت عکس است. مدلهای ارتقای تصویر یاد گرفتهاند که عکسهای کمکیفیت یا نویزی معمولاً چه شکلی دارند و نسخه واضحترشان باید چه باشد؛ پس میتوانند جزئیات ازدسترفته را بازسازی کنند. همین فناوری، عکسهای قدیمی و تار را هم زنده میکند: رنگ به عکس سیاه و سفید اضافه میکند، خط و خش را پاک میکند و چهرههای محو را واضحتر میسازد.
سادهترین و پرکاربردترین قابلیت، حذف اشیای مزاحم است. در برنامههای موبایل و دسکتاپ، کافی است دور شیء خط بکشید تا حذف شود. گوگل این قابلیت را با ویرایشگر جادویی در گوشیهای پیکسل ۸ در اکتبر ۲۰۲۳ به گوشیها آورد و بعدها در برنامه گوگل فوتوز برای گوشیهای دیگر هم در دسترس قرار گرفت. ادوبی هم در سال ۲۰۲۳ قابلیت پرکردن مولد را بر پایه مدل فایرفلای به فتوشاپ اضافه کرد؛ یعنی کاربر میتواند ناحیهای را انتخاب کند و با نوشتن یک توصیف کوتاه، محتوای تازه در همان ناحیه بسازد.
قابلیت دیگر، گسترش کادر عکس است. اگر عکسی را عمودی گرفتهاید و برای جلد یک پست به نسخه افقی نیاز دارید، مدل میتواند دو طرف عکس را با محتوایی هماهنگ با صحنه ادامه دهد. این کار برای شبکههای اجتماعی بسیار کاربردی است، چون هر پلتفرم نسبت تصویر خودش را میخواهد و دیگر لازم نیست عکس را دوباره بگیرید. جابهجایی سوژه هم ممکن است: مدل میتواند یک شخص یا شیء را از یک نقطه عکس به نقطه دیگر ببرد و پسزمینه را دوباره بسازد.
بخش مهمی از کاربرد هوش مصنوعی مولد در عکاسی، نجات عکسهای قدیمی است. برنامههایی مانند رمینی که برای بهبود عکسهای کمکیفیت و قدیمی شناخته میشوند، با مدلهای ارتقای تصویر، عکسهای تار خانوادگی را واضح میکنند. ادوبی هم در لایتروم قابلیت حذف نویز مبتنی بر هوش مصنوعی را اضافه کرد که نویز عکسهای گرفتهشده در نور کم را بدون از بین بردن جزئیات، کم میکند.
در نور و رنگ هم مدلها کار را ساده کردهاند. لومینار نئو از شرکت اسکایلوم، ابزارهایی دارد که آسمان عکس را تشخیص میدهد و آن را با آسمانی دیگر جایگزین میکند یا نور چهره را جداگانه اصلاح میکند. در بیشتر این ابزارها، کاربر فقط یک لغزنده را حرکت میدهد و مدل، بقیه تصمیمها را میگیرد. این یعنی کسی که اصول عکاسی را بلد نیست هم میتواند عکسهایش را به سطحی قابل قبول برساند.
اگر امروز میخواهید شروع کنید، این مسیر ساده را دنبال کنید. نخست، یک عکس معمولی از گالری گوشی خودتان انتخاب کنید؛ عکسی که نورش خوب نیست یا یک شیء اضافه در آن هست. دوم، در گوگل فوتوز یا فتوشاپ اکسپرس، ابزار حذف یا پرکردن مولد را امتحان کنید و همان عکس را پیش و پس از ویرایش مقایسه کنید. سوم، یک عکس قدیمی خانوادگی را در یک برنامه ارتقای تصویر مانند رمینی بازسازی کنید و نتیجه را با نسخه اصلی کنار هم بگذارید. چهارم، با یک ابزار تنظیم خودکار نور و رنگ، یاد بگیرید مدل چه تغییراتی میدهد و بعد همان تغییرها را دستی هم امتحان کنید تا اصولش را بفهمید. پنجم، برای هر عکس فقط یک یا دو تغییر انجام دهید؛ ویرایش بیش از اندازه، عکس را مصنوعی نشان میدهد و این رایجترین خطای تازهکارهاست.
هوش مصنوعی مولد در عکاسی محدودیتهای واقعی دارد. نخست، اصالت است: وقتی مدل پیکسل تازه میسازد، آن پیکسلها از دنیای واقعی نیامدهاند و در عکسهای خبری یا مدارک، استفاده از آنها میتواند گمراهکننده باشد. به همین دلیل، در سالهای اخیر بحث نشانهگذاری عکسهای ساختهشده با هوش مصنوعی جدی شده و برخی پلتفرمها، محتوای هوش مصنوعی را برچسب میزنند. دوم، چهره است: مدلها گاهی در بازسازی چهره، جزئیات را تغییر میدهند و چهره نهایی کمی با واقعیت فرق میکند. سوم، وابستگی است: اگر همه ویرایشها را به مدل بسپارید، اصول نور، ترکیببندی و رنگ را یاد نمیگیرید و در موقعیتی که ابزار در دسترس نیست، به مشکل میخورید. بهترین روش امروز ترکیبی است: هوش مصنوعی کارهای تکراری و وقتگیر را انجام میدهد و انسان، تصمیم نهایی درباره زیبایی و پیام عکس را میگیرد.
عکاسی با هوش مصنوعی مولد، جای چشم و سلیقه عکاس را نمیگیرد؛ آن را سریعتر و در دسترستر میکند. کسی که امروز این ابزارها را یاد میگیرد، میتواند از عکسهای معمولی گوشی خودش، تصاویری بسازد که پیشتر فقط با نرمافزارهای حرفهای و ساعتها کار ممکن بود.
بهزاد حسین عباسی، بنیانگذار اپراتوری هوش مصنوعی و اپراتوری ابرهوش
تا چند سال پیش، ساختن یک بازی کامل یعنی نوشتن داستان، طراحی شخصیتها، ساخت مرحلهها، ضبط صدا و ماهها آزمایش، کاری بود که فقط تیمهای بزرگ از پس آن برمیآمدند. امروز هوش مصنوعی مولد این مرز را جابهجا کرده است: یک مدل زبانی میتواند دیالوگ شخصیتهای بازی را بنویسد، یک مدل تصویری میتواند بافت و شخصیت بسازد و یک ایجنت میتواند بازی را هزار بار بازی کند تا باگهایش پیدا شوند. در این مطلب با زبان ساده میفهمیم هوش مصنوعی مولد در بازیسازی دقیقاً کجا به کار میآید، معروفترین ابزارهایش کداماند و اگر تازهکار هستید، از کجا شروع کنید.
شخصیتهای بازی که واقعاً حرف میزنند
بزرگترین تغییر، در شخصیتهای غیرقابلبازی یا انپیسی است. در بازیهای قدیمی، هر شخصیت یک درخت گفتوگوی از پیش نوشتهشده داشت؛ بازیکن فقط میتوانست از میان جملههای آماده یکی را انتخاب کند. حالا مدل زبانی میتواند در لحظه، متناسب با حرف بازیکن، پاسخ تازه بسازد. نویسنده بهجای نوشتن همه جملهها، شخصیت را تعریف میکند: کیست، چه میداند، چه میخواهد و چه چیزی را هرگز نباید بگوید.
چند نمونه واقعی این مسیر را نشان میدهند. انویدیا با پلتفرم ایسیای که در نمایشگاه سیایاس ۲۰۲۴ معرفی شد، تشخیص گفتار، مدل زبانی، تبدیل صدا به انیمیشن چهره و گفتار مصنوعی را کنار هم گذاشت تا بازیکن بتواند با شخصیت بازی حرف بزند. یوبیسافت در مارس ۲۰۲۴ نمونه انایاو انپیسی را معرفی کرد و گفت برای هر شخصیت، پیشینه، احساسات و هدفها را با جزئیات کامل تعریف کرده است. استارتاپ اینورلد هم ابزاری ساخته که شخصیتها گفتوگوی زنده داشته باشند و گذشته تعامل با بازیکن را به خاطر بسپارند. در بازی اینزوی، شخصیتهای هوشمند روی کارت گرافیک خود بازیکن با مدل زبانی کوچک اجرا میشوند.
ساخت دنیایی که هر بار تازه است
کاربرد دوم، تولید محتوای رویهای است؛ یعنی ساخت مرحله، نقشه، مأموریت و آیتم بهصورت خودکار. بهجای اینکه طراح، تکتک مرحلهها را با دست بسازد، مدل میتواند بر اساس چند قانون، مرحلههای تازه بسازد که هر بار بازی، تجربهای متفاوت بدهد. این ایده تازه نیست، اما مدلهای مولد آن را از تصادف ساده به طراحی هوشمند رساندهاند: مرحله نهفقط تصادفی، بلکه متناسب با سبک بازی و سطح بازیکن ساخته میشود.
آزمایش بازی با بازیکنانی که خسته نمیشوند
کاربرد سوم، کمتر دیده میشود اما برای سازندگان بسیار ارزشمند است: آزمایش خودکار بازی. ایجنتهای یادگیری تقویتی میتوانند یک بازی را شبانهروز و هزاران بار بازی کنند تا مرحلههای گیرکرده، باگها و نقاط نامتعادل پیدا شوند. شرکت مادل دات ایآی پلتفرمی ساخته که سازنده، نسخه بازی را بارگذاری میکند و رباتهایش میلیونها بار آن را بازی میکنند. یونیتی هم در سال ۲۰۲۵ با خرید منتوم ایآی، آزمایش خودکار را به ویرایشگر یونیتی آورد. نتیجه این است که تیمهای کوچک هم میتوانند پیش از انتشار، بازیشان را بهاندازه تیمهای بزرگ آزمایش کنند.
ابزارهایی که یک تازهکار میتواند امروز امتحان کند
اگر میخواهید خودتان تجربه کنید، لازم نیست از ابزارهای گران شروع کنید. برای گفتوگو و داستان، مدلهای زبانی عمومی مانند چتجیپیتی و کلاد کافیاند. برای شخصیتهای زنده، اینورلد و کانوی ابزارهای آماده دارند. برای تصویر و دارایی دوبعدی، سناریو از ۱۵ دلار در ماه شروع میشود. برای ساخت بازی بدون کدنویسی، جیدیولاپ و روبلاکس استودیو گزینههای مناسبیاند. پژوهش گوگل کلاود در اوت ۲۰۲۵ گزارش داد که ۹۰ درصد توسعهدهندگان بازی در جریان کاری خود بهنوعی از هوش مصنوعی استفاده میکنند؛ یعنی این ابزارها دیگر آزمایشی نیستند، بلکه بخشی از کار روزمرهاند.
کجا هنوز باید احتیاط کرد
هوش مصنوعی مولد در بازیسازی محدودیتهای واقعی دارد. نخست، تأخیر است: پاسخ مدل زبانی بین ۲۰۰ میلیثانیه تا ۲ ثانیه طول میکشد و برای گفتوگوی زنده در بازیهای تند، این تأخیر حس میشود. دوم، هزینه است: اجرای مدل در فضای ابری برای هر تعامل پول میخواهد و برای بازیهای پرمخاطب، مدلهای کوچک و محلی بهصرفهترند. سوم، ثبات شخصیت است: مدل ممکن است حرفی بزند که با داستان بازی نمیخواند یا از مرزهایی که نویسنده تعیین کرده عبور کند. به همین دلیل، بهترین روش امروز ترکیبی است: هوش مصنوعی پیشنویس میسازد و انسان بازبینی و اصلاح میکند؛ گزارشها میگویند این روش بین ۴۰ تا ۶۰ درصد در زمان صرفهجویی میکند، بدون اینکه کیفیت خلاقانه از دست برود.
پنج قدم برای شروع
اگر امروز میخواهید شروع کنید، این مسیر ساده را دنبال کنید. نخست، یک ایده کوچک انتخاب کنید؛ یک بازی متنی کوتاه بهتر از یک دنیای بزرگ ناتمام است. دوم، شخصیت اصلی و یک شخصیت فرعی را با سه خط تعریف کنید: کیست، چه میخواهد و چه لحنی دارد. سوم، با یک مدل زبانی ده دیالوگ نمونه برای همان شخصیت بسازید و بهترینها را نگه دارید. چهارم، بازی را در یک ابزار بدون کد مانند جیدیولاپ بسازید و دیالوگها را داخل آن بگذارید. پنجم، بازی را به چند دوست بدهید تا بازی کنند و هرجا دیالوگ مصنوعی یا نامتناسب بود، تعریف شخصیت را دقیقتر کنید. همین چرخه کوچک، همان کاری است که استودیوهای بزرگ در مقیاس بزرگتر انجام میدهند.
بازیسازی با هوش مصنوعی مولد، جای خلاقیت انسان را نمیگیرد؛ آن را سریعتر و در دسترستر میکند. کسی که امروز این ابزارها را یاد میگیرد، فردا میتواند دنیایی بسازد که پیشتر فقط تیمهای بزرگ میساختند.
بهزاد حسین عباسی، بنیانگذار اپراتوری هوش مصنوعی و اپراتوری ابرهوش
دستهها، آخرینها، آمار و ابزارهای کاربردی در یک نگاه.
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید